Er zijn zo veel zaken van zijde
Verborgen, maar eigenlijk gebroken
Bleven alsmaar ingetogen
Want waren beter te vermijden
Ik weet nog goed wat ze zeiden:
‘Blijf jij maar ondergedoken’
Maar intussen zocht ik een token
Wilde me op de stortvloed voorbereiden
Zo intens veel verdriet
Bijna niet te geloven
Maar van binnen: ik zied
En het kan ook iets beloven
Dat iets dat juist inzicht biedt
Mits het verdriet wordt gedogen…