In 1 t/m 15
‘Eén, twééé…’ Bij drie gooide hij haar een eindje de lucht in en ving haar met een soepel zwiertje weer op. Morgen zouden we haar verjaardag gaan vieren. We hadden besloten het dit jaar wat groter aan te pakken. Na enige vijven en zessen waren we eruit: het werd een pretpark en al haar vriendjes en vriendinnetjes werden uitgenodigd.
’s Avonds was ik het meel voor de zelf te maken taart aan het zeven, daar werd de structuur zo lekker luchtig van. Ik sloeg geen acht op de rommel die ik maakte, het was tenslotte voor een goed doel. Ik dacht nog even na over de pretpark-keuze die we gemaakt hadden. We waren in eerste instantie genegen om naar de Efteling te gaan, maar daar was het altijd zo druk… Uiteindelijk was de keus op Sprookjeswonderland gevallen. Dat was zo ongeveer de tiende die we hadden overwogen. We kozen deze omdat die sowieso geschikter was voor jongere kinderen en natuurlijk vanwege de kabouters en de elfjes; zo leuk voor die kleintjes.
Het was al na twaalven toen de taart bijna klaar was. Nog dertien minuten over op de ovenklok en dan kon ik naar bed. Over veertien dagen was onze andere dochter jarig, dan zou ik ook weer zo’n taart gaan maken: sommige tradities moet je in ere houden. Niet veel later lag ik eindelijk plat. Binnen vijftien minuten viel ik als een blok in slaap.