Nee, ik ben geen heilige,
dat heb ik ook nooit beweerd.
Ik heb weleens wat gejat
en ik heb vijanden gehad.
Zoals dat ene meisje, wiens vriendje ik heb afgepakt,
of de jongen die ik na de eerste zoen al zat was.
Ja, ik heb hooghartig gedaan
en ik ben ook vreemdgegaan.
Ik heb gepocht en iemand een hak gezet
en ik ben onterecht tekeer gegaan.
Ik heb gelogen, geroddeld, geplaagd
en ik heb mensen moedwillig verjaagd.
Ik heb dingen verzonnen om er beter voor te staan
en heb mezelf verloochend om vooruit te kunnen gaan.
Ja, ik ben schuldig, ik geef het grif toe,
aan alle ellende,
het vermoeiende menselijke gedoe.
Soms zou ik willen dat de dingen anders waren,
maar ik kan niet terug in de tijd om alles te verklaren.
En trouwens, ik heb al die zaken zelf ook ondergaan,
kom ik daarmee misschien in een wat beter licht te staan?
Ja, ik ben medeschuldig
aan al het verdriet,
maar zeg nou zelf: wie is dat niet?
Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen