Al dat leed
dat we meezeulen
In tassen en zakken
Al die zwaarte
die we dragen
In koffers
en valiezen
Onze geschiedenis
in verhalen
waarin we vertwijfeld
ronddwalen
Zoveel wanhoop
en pijn gecreëerd
Hier en daar
Overal en nergens
En zo veel boosheid
onder elkaar
In woorden en daden
op de paden
van ons leven
Alles al weleens
grondig gehaat
en geprobeerd
af te werpen
of gewoon te vergeten
Geen schuldig geweten
Maar al die bagage
is deel
van wie we zijn
Niet onder te duwen
of uit te spuwen
In de Leerschool
van Het Leven
waar we met schudden
en beven
een plek zoeken
om te schuilen
En af en toe ook
om eens flink
uit te huilen