Visionairs
🔮
Het dringt ineens tot me door: Aldous Huxley en George Orwell waren echte visionairs. Bij de eerste was niet helemaal duidelijk wanneer dat zich afspeelt, maar de eerste tekenen zijn er al. En Orwell had gewoon gelijk. Het moet zo’n beetje begonnen zijn in 1984, maar sindsdien is het geleidelijk meer en meer waarheid geworden.
Mobiele Alleenheid
📳
‘Ik liep laatst het perron rond en echt iedereen was verzonken in z’n telefoon.’
‘Ja, en?’
‘Nou, er is toch geen lol meer aan als niemand meer een praatje maakt?’
‘Een praatje maken is van een andere generatie, dat vinden wij niet nodig.’
‘Ik had m’n telefoon niet eens bij me…’
‘Niet bij je? Ondenkbaar!’
Stinkheet!
🥵
‘Sjonge, wat een hitte hè?’
‘Ja, ik maak me alleen wel zorgen over de tuin, die staat gortdroog.’
‘Joh, ik heb de stelregel als ik de tuin heb gesproeid, dan mag ik drie dagen niet douchen.’
‘O ja, wat een goeie. En, hoe bevalt dat?’
‘Prima hoor, ik heb alleen al een maand niet gedoucht…’
De zielenknijper
💊💊
De psychiater kijkt me ernstig aan en zegt:
‘Uit de onderzoeken blijkt dat u een schizofreniforme stoornis, een chronische traumatische stress-stoornis, kenmerken van grandioos narcisme, een depressief karakter, anorexia nervosa, een imposante reeks tics, een hele rij fobieën en een obsessief karakter heeft…’
‘Nou, dat is een hele mond vol zeg.’
‘Ja, met pillen ja.’
Vergane glorie
🎼
‘Waar ben jij in godsnaam mee bezig? Je trilt de buren wakker!’
‘Stil! Ik luister…’
‘Duidelijk ja. Maar wie luistert er in hemelsnaam nog naar klassiek?’
‘Je zou de kost niet willen geven.’
‘Daar geloof ik niks van, maar goed, als jij het zegt…’
‘Dat zeg ik ja! En nou stil, je verstoort m’n flow.’
‘Sorry baas’
👾
Tijdens m’n hardlooprondje door het park botste één van twee tegemoetkomende jongens tegen me aan. Terwijl de andere filmde, begon hij te schreeuwen: ‘Zeg sorry, zeg sorry baas!!’
Voordat ik het doorhad lag ik op de grond en schopte hij me herhaaldelijk.
Bloed sijpelde van m’n neus in m’n mond toen ik stamelde: ‘Sorry baas.’
Wartaal
🔤
‘Joh, onze taal wordt steeds onbelangrijker…’
‘Ja, daar zag ik iets over langskomen. Hoe je iets brengt is niet belangrijk meer, als de massa het maar begrijpt.’
‘Lidwoorden zijn ook niet relevant meer en let ook eens op de interpunctie, zelfs op nieuwssites is die vaak bar slecht.’
‘Lintwoorden en interpuxie? Wat bedoel je daarmee?’
Vijf over twaalf
🕕
‘Heb je het al gehoord, de Doomsday Clock is dit jaar alwéér verzet…’
‘Ja, maar die loopt zo echt niet goed hoor, dat mogen ze nog wel herzien.’
‘O ja, wat denk jij dan, overdrijven ze?’
‘Nee, juist niet. Ze willen denk ik geen paniek veroorzaken, maar volgens mij is het al vijf over twaalf.’
Identiteitscrisis?
🪪
‘Het is een identiteitscrisis denk ik…’
‘O, ja daar zong Doe Maar ooit al over.’
‘Is dit alles? Ja, dat was heel treffend gebracht hè.’
‘Ja, oké, maar is dat niet meer een Meaning of Life ding?’
‘Hoe je het ook noemt, maakt niet uit.’
‘Ach, neem van mij aan: de mens is nooit tevreden.’
De zin/onzin van het ‘ik’
🤳
‘Weet je, we hechten te veel waarde aan het ik.’
‘Huh?’
‘Al onze gedachten zijn gebaseerd op het verleden. Wat zijn wij, psychologisch gezien? Een verzameling herinneringen, niet?’
‘Wabbedoelu?’
‘Het ik creëert angst, zorgen, ijdelheid enzovoort. Onze geest is niet vrij, niet vitaal, juist door die gehechtheid aan het ik.’
‘Hmm, ik snap dat niet.’
The meaning of life
👪
‘Joh, ben je nou nog steeds bezig met je eeuwige zoektocht naar de betekenis van het leven? Ik zeg het je, geloof me: er is geen hoger of groter doel. Het draait puur en alleen maar om het in stand houden van de soort. Dat is het.’
‘In stand houden van de soort?’
‘Ja, voortplanting!’
Nomofobie
📱
‘Joh, jij lijdt echt aan nomofobie.’
‘Huh, hoezo dan…?’
‘Man, je vertoont alle symptomen. Je hebt ‘m altijd op zak, doet hem nooit uit, controleert continu je berichten én draait volledig door als je ‘m kwijt bent. Al die kenmerken heb jij hoor!’
‘Nou, valt wel mee toch? Ik herken daarvan alleen de eerste vier…’
Road to nowhere
🛣
‘De HR-adviseur vroeg naar mijn langetermijndoel in het leven.’
‘O en wat zei je?’
‘Nou, dat ik van trainee naar Specialist naar Senior naar Supervisor naar Manager naar Senior Manager naar Director naar Vice President en uiteindelijk naar CEO wilde gaan natuurlijk.’
‘En wat zei hij toen?’
‘Alleen dat dat een hele lange weg was…’
Bijna Dood Ervaring
🪽
Ik sliep nog maar net en werd half wakker van ijzer- of metaalgeluiden. Ineens was ik ergens anders. Een onbekende, donkere ruimte, maar wel met zicht.
Een enorm licht kwam naderbij. Een buitengewoon gevoel van liefde overspoelde me bijna. Maar het was mijn tijd nog niet.
Met een klap viel ik terug in mijn lichaam.
Dan maar niet bekend
📚
‘Nou kijk, ik wil dus wel schrijven en ook dat mensen het lezen, maar ik wil géén boeken uitgeven. Want boeken bestaan uit…’
‘Eeeh, letters en woorden?’
‘Dat klopt. Maar ze bestaan ook uit…’
‘De fantasie van de schrijver?’
‘Haha, ja maar ze worden gemaakt van…’
‘O ja: papier!’
‘En papier is…’
‘Bomen!’
‘Juist ja.’