We zaten gisteren op een bankje,
met de fiets op weg naar huis
en terwijl ik zo om me heen keek
voelde er iets niet pluis
Ik kon het eerst niet zo goed plaatsen,
dat unheimisch gevoel,
maar toen ik wat verder rondkeek
naar de hele boel
wist ik plots wat er mis was,
in mijn beleving althans;
het ontbrak aan levendigheid,
er was geen kadans
Geen gepraat, geen gelach,
niemand zocht contact
en het voelde allemaal
afstandelijk en afgevlakt
De enige die sprak
was met zichzelf bezig,
het was in het luchtledige
tegen niemand daar aanwezig
Dat besef daar bij het station
greep me enorm aan
en ik wilde meteen weg daar,
er zo ver mogelijk vandaan
Een vervreemdend sentiment
was wat er daarna nog bleef,
vandaar dat ik er vandaag
dit gedichtje over schreef
Unheimlich / unheimisch
Zowel unheimisch als unheimlich is correct in het Nederlands. Deze woorden betekenen in het Nederlands allebei: ‘beklemmend, onbehaaglijk, griezelig, onheilspellend’. De beide vormen zijn overgenomen uit het Duits, maar de vorm unheimisch komt in het moderne Duits niet meer voor. Unheimisch heeft in het Nederlands een eigen betekenis en gebruik gekregen.