🪩 In print verschenen verhalen 🪩
In bundel 55woordenverhalen
Verschenen: februari 2026
Schrijfwedstrijd van
Lezenswaardig! in samenwerking met Schrijverspunt
(Reeksnummer 6)
🔆
Bijdragen van P.M. Altorffer, Lux Aeterna & Friends
Buitenaards
🪩
Ik lig op een tafel met een fel licht op me gericht. Alles is vaag, lijkt verdoofd.
Ik mis delen van m’n geheugen, of niet?
Twee grijze gedaantes zijn druk bezig.
Ik hoor flarden van gedachten.
Cruciaal… Fysiologie… Te kostbaar…
Plots voel ik de intentie. Tegelijk mijn tranen van ontroering. Ze… Ze willen ons redden.
De glazenwasser
🪩
Ik stond voor de spiegel in de meest sexy jurk van m’n vrouw, met m’n dochters zwarte Halloweenpruik op. Links bij het raam zag ik wat bewegen. Hij floot zelfs!
Hij deed het halfopen raam verder open en ik zag ‘m ongegeneerd naar binnenklimmen. Ik dacht gniffelend aan Flodder en zei:
‘Kopje koffie, glazenwasser?’
OCD
🪩
Ze ging een avondje alleen naar de film, welverdiend.
Na de pauze kreeg ze ineens die nare gedachte ‘vieze handen’.
Ze sneakte de zaal uit en waste haar handen ritualistisch vijf keer.
Aldaar plots de dwanggedachte ‘Neus aanraken, deur openmaken’.
Steeds voelde het niet goed en moest overnieuw.
Twee uur later: opgesloten in de bios…
Het eiland
🪩
Ik wilde per se weten wat er met de PMD-zakken gebeurde. Zijn alle inspanningen van verpakkingsmateriaal scheiden überhaupt de moeite waard?
Ik verstop een GPS-tracker in een leeg blikje tonijn. Na wekenlange omzwervingen stopt de reis middenin de Stille Oceaan. Dumplocatie: een eiland.
En wij maar denken dat ons plastic netjes gesorteerd en gerecycled wordt…
De androïden
🪩
Ze waren niet meer van echt te onderscheiden. Onder ons, openlijk maar verborgen. Wij hadden een manier gevonden om ze te herkennen. Een goed bewaard geheim, want anders… Daar dachten we liever niet aan.
De hints waren zelfs voor een bijzonder oplettend oog moeilijk te zien.
Ik kan er wel iets over verklappen: geen zweet.
Influencers
🪩
Ze huilde onbedaarlijk. Tranen met tuiten. Ze móest haar kat wel wegdoen, het kon écht niet anders. Een vreselijk dramatisch verhaal mensen, dat móeten jullie allemaal zien!
Ze kreeg één miljoen clicks binnen anderhalf uur.
Vijftienduizend euro rijker met vijf minuten huilen.
Lachend belt ze haar bestie: ‘Joh, ze zijn er nu echt goed ingetuind!’
Tutoyeren
🪩
‘Vindt u het goed als ik u tutoyeer?’
Ik had geen idee wat dat betekende, maar zei nonchalant: ‘Tuurlijk.’
Vervolgens had hij het over fluctueren en hij zou het wel even arrangeren. Instemmend knikte ik.
Na afloop zei hij: ‘accuraat gecorrigeerd’ en was in een flits weer weg.
Huh, was dat echt wel de geisermonteur?
De ontspoorde tennisbal
🪩
Hij had een vernuftig systeempje ingebouwd in z’n tennisballen. De bediening liep vanonder z’n mouw onzichtbaar naar z’n duim. Dat zou ze leren, die uitlachers.
Alles ging die avond oké, totdat de derde bal ontspoorde. Met een rotgang verdween die omhoog, nooit meer gezien…
Tijden later: onthutsende beelden van een verschroeide tennisbal op de maan.
In bundel 99woordenverhalen
Verschenen: oktober 2025
Schrijfwedstrijd van
Lezenswaardig! in samenwerking met Schrijverspunt
(Reeksnummer 5)
🔆
Bijdragen van P.M. Altorffer, Lux Aeterna & Friends
Bezield
🪩
Al enige tijd geleden heb jij dit aardse bestaan verlaten. Maar als ik m’n ogen sluit en zachtjes jouw naam fluister, dan ben jij er en luister ik naar je stem.
Je vertelt me vol passie over het wonderlijke leven na de dood. Daar waar tijd niet bestaat en waar de ruimte vervuld is van de zuiverste liefde die iedere mogelijke begeerte, angst of zielenpijn ontstijgt.
De schoonheid van die voorstelling fascineert en bezielt mij.
Uitgerekend vandaag is dit het laatste duwtje dat ik nodig heb. Onverschrokken kijk ik vanaf de rand van de brug naar beneden en SPRING…
Realiteit
🪩
Voor mij was dit slechts de zoveelste gebeurtenis die aangaf dat er dingen niet klopten. Beangstigende dingen, zoals minuten en uren die op raadselachtige wijze verdwenen en materie die zich niet gedroeg zoals het hoorde. Ik wilde het zo graag bewijzen, maar niemand leek het te willen zien of begrijpen.
‘Jij zag het toch ook,’ vroeg ik hoopvol, ‘die man die net de hoek om kwam en toen achter dat reclamebord langs ineens verdween?’
Z’n verbaasde blik sprak boekdelen… ‘Geen idee waar je op doelt,’ zei hij, waarop ik me wederom vertwijfeld en moederziel alleen voelde. In de ‘realiteit’.
Waanzin
🪩
Wanhopig en vol verwarring over de bloederige scène in de keuken vroeg ze haar zoon: ‘Wat heb je gedaan?’
‘Mama, hij viel m’n zusje aan, hij leek wel waanzinnig, ik móest wel iets doen!’ was het antwoord.
Haar echtgenoot, de vader van haar twee kinderen, lag dood op de vloer, alsof een hondsdolle beer hem had aangevallen.
‘Je zusje, wat bedoel je?’
‘Kijk maar in de badkamer, ze is dood!’
Vanachter hun moeder kwam op dat moment zijn zusje de keuken in lopen, veilig en wel. Met de boodschappen die ze kort daarvoor samen met haar moeder had gedaan.
De Chippers
🪩
Initieel was de Breinlink Interface een positieve ontwikkeling. Het zou blinden weer doen zien en verlamden doen opstaan. De medische mogelijkheden waren onbeperkt en op termijn zou er beschikbaarheid zijn voor alle lagen van de bevolking. Geweldig!
Maar de mens zou de mens niet zijn als er geen bijbedoelingen waren…
De rijksten der aarde konden de chip voor vijf ton aanschaffen. Met de Human Scanner werd alle persoonlijke info van een ander stante pede onthuld en in geval van nood werd automatisch het noodsignaal geactiveerd.
Totdat de chip genadeloos faalde: twee miljoen Chippers vielen in één klap dood neer.
Hamstergeluk
🪩
O, wat was ik blij toen ik twee hamsters kreeg… Ze mochten vrij rondlopen in m’n slaapkamer en wat een feest was dat. Ze hadden ook een hokkie met zo’n
leuk, leuk loopradje.
In die tijd wilde ik van die legerkistjes, maar m’n moeder vond dat niks voor een meid. Maar oké, na lang zeuren, een jaar lang wel, kreeg ik ze van Sinterklaas.
Superblij met m’n bordeauxrode schoenen rende ik de trap op en sprong enthousiast m’n kamer in… Ik voelde al dat ik op iets hards sprong. Maar O NEE:
toen had ik er nog maar één.