‘Wachten’ is niet mijn sterkste kant. Sterker nog: ik ben een groot stuk ongeduld. Echt handig is dat niet, want ik heb zojuist bedacht dat we zeker zo’n 10% van ons leven in de wacht staan, met op sommige dagen zelfs uitschieters richting de grofweg 20%!
Het begint eigenlijk ’s nachts al: wachten op een leuke droom en wachten tot ik weer wakker word. Dan in z’n algemeenheid: wachten tot de zon opkomt. Rond die tijd in de keuken: wachten tot m’n geroosterde boterham opspringt. Vóór achten nog even de krant willen scannen: wachten tot-ie in de bus valt.
Dan met de fiets naar de trein: wachten op het perron.
In de trein: wachten tot je er bent.
Bij aankomst op het drukke station: wachten bij de roltrap.
Uitchecken: vaak ook even wachten.
Dan de afspraak waar ik heenga. Omdat ik meestal te vroeg ben (ook wel ‘mooi op tijd’ genoemd): wachten. Dan wachten tot die ontmoeting weer voorbij is en op de terugweg weer hetzelfde wachtrijtje op het station en in de trein.
En dan thuis wachten tot iedereen er is en wachten tot de gebakken aardappelen gaar zijn. Wachten tot iedereen klaar is met eten en dan wachten op de complimentjes over die maaltijd (met een beetje geluk).
Daarna wachten op iets leuks of interessants op tv. Dit specifieke wachten kan overigens eindeloos lang duren en steeds vaker komt het voor dat ik dan zelfs de hele avond voor jan lul heb zitten wachten.
Vervolgens wachten tot het bedtijd is. Wachten in de buurt van de wasbak, wachten tot ik klaar ben met tanden poetsen en wachten tot ik eindelijk in slaap val.
En dat dan allemaal de volgende dag weer zo’n beetje hetzelfde.
Willekeurig tussendoor ook nog gedurende de dag wat andere wachtingen (bij gebrek aan een beter woord daarvoor, anders dan ‘wachttijd’) zoals daar zijn:
- Wachten totdat de kat gepoept heeft zodat ik het op kan ruimen.
- Wachten tot ik zelf dat noodzakelijk ongemak heb gehad.
- Wachten op de dingen die komen gaan.
- Wachten op inspiratie.
- Wachten tot de was klaar is.
- Wachten op onverwachte kleine rampen in huis: je kan erop wachten.
- Wachten op iemand die dat op wil ruimen, meestal tot ik een ons weeg.
- Wachten bij huisarts, apotheek en andere dienstverlening.
- Het wachten tijdens diverse telefoontjes. (gelukkig of heel ongelukkig met ‘elevator music’)
- Wachten op het moment dat ik eindelijk tevreden ben over dit stuk tekst.
En dan zijn er ook de voornamere dingen waar we met z’n allen op zitten te wachten, bijvoorbeeld:
- Wachten op politieke besluitvorming.
- Wachten tot je telefoon is opgeladen.
- Wachten tot we genoeg gespaard hebben voor dat ene leuke uitje.
- Wachten op een oorlog die maar snel moet komen, omdat we anders voor de kat z’n kut een noodpakket, een aggregaat, vijftig liter spa blauw en tien rijen dik divers blikvoer hebben aangeschaft.
- Het machteloos wachten op hoe alles steeds verder naar de klote gaat.
- En zo verder, gebruik uw fantasie aub.
Godsamme zeg, nu ik dit allemaal zo aan het opnoemen ben, realiseer ik me ineens dat ik feitelijk de godganse dag, 100% van de tijd dus, aan het wachten ben!
En nu ook weer: wachten tot iemand dit leest… 😏
Ik kan niet wachten!