De jaren gingen
Voorbij, bij vlagen wanhoop
In mij, diep verborgen
Verlangen naar jou alleen
Ik vond je en wist ’t meteen
Hartstochtelijke
Stroming, zo gaarne vaar ik
Op u mee, maar
Opgelet, blijf wel alert want
Stroming eindigt soms in Zee
Te veel Gedachten
Alles loopt door elkaar heen
Loslaten is trug
Keren naar je natuurlijk
Wezenlijk aanwezig zijn
Vervlogen in Tijd
Nimmer geëvenaarde
Herinnering nog
Uiterst levendig in mij
Onze eerste Ontmoeting
Stil Verdriet in mij
Soms minder stil maar zal er
Onverbiddelijk zijn
Soms er zomaar tussendoor
Stil Verdriet voor altijd
Geloof is uiteraard fijn
En hoop moet er altijd zijn
Maar vergeet nooit dat
Zonder De Liefde die beide
Betekenisloos zijn
De Geleerden
waren er na decennia uit:
ontevredenheid
lag ten grondslag aan alle
zelfvernietigingsdaden
Compleet en gewoonweg
toegestaan bestaan in de
wereld zonder
enige angst, dat is voor
mij pas echt ware vrijheid
De mens, vol met vragen
Maar niets kan behagen
Alle verzoeken
ten spijt, even in alle
eerlijkheid: de weg is kwijt