De mens is slechts een blinde mol in de mallemolen – P.M. Altorffer
Een sonnet over vage vragen
Ongeacht alle antwoorden op evenzovele vragen
voorafgegaan door overpeinzingen en bezwaren
begon het hem na decennia toch te dagen:
er restten nog oneindig veel maren
Sommige uitkomsten konden wel behagen
en andere zo nu en dan enigszins bedaren
en enkele ervan voorzagen
zelfs ook in wat gevoelige snaren
Toch bleef er zo veel in het midden
Nog genoeg te vinden in het ongeziene
Aanhoudend bezinnend en hier en daar biddend
Wellicht diende hij het eerst te verdienen
Al die uitkomsten, tot nu toe hidden
De verzoeken zijn heden nog in te dienen
🔦